Haagse VVD in het nieuws: ‘Omscholen, omscholen en omscholen.’

De Duitse proftennisser Kevin Krawietz, die vorig jaar het dubbelspel won op Roland Garros, werkte tijdelijk als vakkenvuller in een lokale supermarkt toen de ATP Tour stillag vanwege de coronacrisis. Tegen de Duitse krant Der Spiegel zei hij dat hij al langer een keer een ‘normale baan’ wilde proberen en dat hij daar door de crisis nu de kans voor kreeg. De kans om een baan in een heel andere sector te proberen. Wat zou het mooi zijn als in Den Haag ook mensen zo snel mogelijk worden omgeschoold om ander werk te kunnen doen nu er mogelijk te weinig toekomstperspectief in hun eigen branche is. Veel Hagenaars maken zich zorgen om hun toekomst vanwege corona. En geef ze eens ongelijk, we zitten in de grootste crisis sinds de jaren dertig van de vorige eeuw. Het Haagse UWV spreekt over een ongekende stijging van het aantal WW-uitkeringen. In maart, slechts een maand na de corona-uitbraak, kregen zij al te maken met 1952 nieuwe aanvragen. Dat is ruim 50 procent meer dan in februari. Tijdens de coronacrisis nam de vraag naar personeel over de hele breedte af. In de afgelopen vijf jaar zagen arbeidsmarktdeskundigen niet eerder zo’n grote afname. Maar ondanks de toegenomen werkloosheid zijn er nog altijd beroepen waar wel makkelijk werk in te krijgen is, de zogenoemde kansrijke beroepen. Bijvoorbeeld in de bouw, zoals monteurs, kraanmachinisten, betonwerkers en timmerlieden, of in de zorg, zoals verzorgenden en verpleegkundigen. Maar ook de ICT’er heeft nog steeds grote kans op werk.

Mismatch
De zorg, de techniek, en het onderwijs roepen al jaren over het niet kunnen vinden van arbeidskrachten, maar ook over de mismatch tussen vraag en aanbod; het werkprofiel en de opleidingen van mensen zonder baan pasten niet bij de vacatures die vervuld moesten worden. Hoogstwaarschijnlijk zijn er ook mensen in onze stad zoals Kevin Krawietz: mensen die deze crisis zien als een noodzakelijke kans om een ander beroep te proberen in een andere branche. Dit kan echter nog knap lastig zijn, omdat er op dit moment niet wordt gekeken naar welke competenties iemand bezit, maar vooral of iemand wel over de juiste diploma’s beschikt. En zolang dat beeld leidend blijft, zijn langdurende opleidingen noodzakelijk. Een gemiste kans, wat mij betreft! Zou dit niet op een andere en vooral snellere manier kunnen?

Ingrid Thijssen
De nieuwe voorzitter van VNO-NCW, Ingrid Thijssen, kwam onlangs al met een paar mooie suggesties. De traditie is nu dat eerst afscheid wordt genomen van personeel, wanneer een bedrijf het niet redt. Dit personeel komt terecht in de uitkering en vanuit de uitkering komt het bij een nieuwe werkgever. Veel beter zou zijn als de ontslagen barman meteen de kans krijgt verwarmingsinstallateur te worden, aldus Thijssen. Opgeleid en omgeschoold worden op het werk is wel degelijk mogelijk gemaakt vanuit de landelijke overheid. Er is hier veel geld voor beschikbaar gesteld, maar er wordt nog te weinig gebruik van gemaakt. Thijssen vermoedt dat werkgevers en werknemers deze potjes met geld niet weten te vinden. En hier komt wat mij betreft de rol van de gemeente om de hoek kijken: help de Haagse werkgevers en werknemers richting deze omscholingspotjes en volg het advies van Ingrid Thijssen op: stel een makelaar in voor de regio Den Haag die vraag en aanbod van werk bij elkaar brengt. Een werkgever die zijn mensen moet loslaten, heeft vaak geen idee dat een andere werkgever personeel nodig heeft.

Gek
En dit klinkt wellicht gek uit een liberale mond: de overheid die meer invloed moet uitoefenen op de arbeidsmarkt en zich hier meer tegenaan moet bemoeien, maar de overheid is de enige die nu vraag en aanbod bij elkaar kan brengen; met een makelaar, met een omscholingspot, met het uitwerken van de adviezen uit het bedrijfsleven. Dus: ‘never waste a good crisis’. College, wees die bemoeial, stel je prioriteiten en doe alles om werkgelegenheid te behouden en daar waar mogelijk te vergroten. Dat kunnen de werkgevers en werkzoekenden niet alleen!