Haagse VVD in het nieuws: ‘Maak van Spuiplein groene long in binnenstad’

Woensdag 17 december 2020 – Den Haag Centraal

‘De Haag bruist’ was ooit een slogan om de dynamiek van ’s-Gravenhage aan te prijzen. ‘Den Haag ruist’ was het antwoord van de natuurliefhebbers in de stad. Het Amareplein biedt de mogelijkheid om beide te verbinden. Immers, Amare, het nieuwe Haagse centrum voor muziek, dans en onderwijs, zal alles bieden om Den Haag te laten bruisen, zowel binnen als buiten zijn muren. Het plein ervoor biedt de kans om de stad een groen hart te geven. Een ruim plein dat zich uitstrekt van de voorgevel van Amare tot rond de Nieuwe Kerk, het Filmhuis en het Theater aan het Spui.

’s-Gravenhage, de tuin van de graven, loopt van Marlot, Haagse Bos, Koekamp, Lange Voorhout en Lange Vijverberg tot aan Kneuterdijk en Binnenhof. In feite parken en lanen die dit deel van Den Haag het karakter van een tuinstad geven.
Het Amareplein geeft ons nu de gelegenheid die historische tuin te verlengen en te vergroten. Dat betekent geen gebruik van verstening, maar van schelpen en grind omzoomd door bomen, vergelijkbaar met het Voorhout. Een laan die bewezen heeft niet alleen als wandelpad te kunnen functioneren, maar die ook manifestaties verdraagt.

Zo kan ook het Amareplein een verlengstuk van die tuin worden. Een plein van schelpen, omzoomd door de lommerrijke lindebomen van het Voorhout met daaronder banken: een groene long in het centrum van de stad, geschikt om je te verpozen – wat we tegenwoordig chillen noemen – en voor het optreden van dansers, zangers, koren, orkesten, jazz- en popbands. Fonteinen liever vermijden, we hebben al regen genoeg.

Stadhuis
Het nieuwe stadhuis plus bibliotheek van Richard Meier was destijds het begin van de wederopbouw van het stadshart, gevolgd door vele overheidsgebouwen. Amare, het nieuwe muziek- en danscentrum, is de afsluiting van dat proces.
Het Amareplein biedt nu een kans om daar een proces van vergroening van de binnenstad aan toe te voegen. Bovendien verbindt zo’n ‘tuin’ de bestaande theaters (Filmhuis, Theater aan het Spui en de Nieuwe Kerk) met Amare tot een bruisend en ruisend cultureel stadscentrum. Een fraai ontworpen tramhalte zou een passende toegang met het openbaar vervoer tot het culturele centrum kunnen worden.
Een groen Amareplein zonder stenen bestrating of asfalt maar met waterdoorlatend grind, kiezels of schelpen past bovendien volledig in het beleid wateroverlast te voorkomen. Samen met de bomen rond het plein wordt bovendien gezorgd voor de broodnodige verkoeling van de binnenstad die verder uit harde stenen bestaat. Ik hoor de merels al zingen.
Terzijde: wanneer er een groene verbinding tussen het Lange Voorhout, de Lange Vijverberg en het groene Amareplein zou worden aangelegd, inclusief de twee pleinen, Plaats en Buitenhof, zou door dit beleid van vergroening niet alleen een schitterend wandel- en fietsgebied ontstaan, maar zou ook belangrijke verbetering van de milieukwaliteit van de binnenstad optreden. Maar dat is een volgend project. Toch zou het een mooie aansluiting zijn bij de plannen voor een Nationaal Park voor Hollandse Duinen: Haagse Tuinen, Hollandse Duinen.
Eerst het groene Amareplein. Misschien dat mijn droom, een grote spin van Louise Bourgeois op dat plein, dan ook nog eens uitkomt. Of laat ik mij nu te veel meeslepen met mijn behoefte aan schoonheid in onze stad?